Gliniane formy to nie tylko przedmioty użytkowe czy artystyczne, ale przede wszystkim zapis emocji, wrażeń i obserwacji, będących efektem świadomych eksploracji twórców. Ślady tych poszukiwań zawarły się w niezwykłej wystawie, zaprezentowanej w Miejskim Ośrodku Kultury.
Doświadczenia zamknięte w delikatnych formach, jednocześnie kruchych i trwałych, w barwach – raz intensywnych i pełnych energii, innym razem stonowanych, bliskich naturze, w fakturach – naprzemiennie wygładzonych lub ostrych, nieregularnych. W plastycznej glinie, która daje się dowolnie formować zawarło się spektrum uczuć, wzruszeń, zachwytów lub lęków. Zawarły się wspomnienia, wizje z pogranicza jawy i snu, marzenia o uchwyceniu tego, co ulotne. Każda z prezentowanych prac była osobną, bardzo indywidualną opowieścią – ulepioną cierpliwymi dłońmi, które bez pośpiechu, z dbałością o detale wydobywały piękno z materii pochodzącej z ziemi. Choć podstawą wszystkich prac był ten sam materiał, to uzyskane efekty zachwycały różnorodnością, wyobraźnią i odwagą w podążaniu własną artystyczną drogą.
Każdy z twórców zaprezentował inną wrażliwość i spojrzenie na świat, każdy wypracował inną technikę formowania glinianych rzeźb, każdy w sobie właściwy sposób wykorzystywał bogactwo barw. Wernisaż stał się okazją, by porozmawiać o procesie tworzenia, historiach kryjących się za poszczególnymi realizacjami, pomysłach na kolejne prace. Wśród gwaru rozmów wybrzmiewały słowa uznania dla artystów i ich pasji, goście przelewali swoje odczucia również na papier, pozostawiając je jako pamiątkę tego wyjątkowego wydarzenia. Gratulacje na ręce instruktorki, Doroty Żurek, złożyła kierowniczka edukacji artystycznej Justyna Gajdziel, która podziękowała nie tylko za zaangażowanie i serce wkładane w przygotowanie każdej pracy, ale też za nieustanne motywowanie uczestników do rozwoju, doskonalenia umiejętności i podejmowania nowych artystycznych wyzwań. Uczestnikom podziękowała zaś za rok twórczej pracy i niepowtarzalne prace, które złożyły się na wyjątkowy wernisaż.
Wernisaż był spotkaniem pełnym wzruszeń, a każda z prac była dowodem na to, że ceramika jest sposobem wyrażania emocji, zatrzymywania ulotnych chwil w trwałej formie i osobistą opowieścią, której interpretacja zawsze zależy od odbiorcy.
